Ruimte innemen, het is regelmatig een onderwerp van gesprek in mijn spreekkamer. Sommige mensen zijn geneigd te veel ruimte in te nemen en anderen juist te weinig. Verder kun je ook IN verbinding of juist UIT verbinding met de ander zijn.

Wil je hierin uitgedaagd worden? Stel jezelf dan eens de volgende vragen:

• Wanneer zou ik meer of juist minder ruimte willen innemen?

• Welke factoren hebben invloed op het veel of weinig ruimte innemen?

• Ben ik in staat om de juiste ruimte in te nemen EN te verbinden met de ander?

• Wat zou ik daarin kunnen verbeteren?

Grijze muis, kameleon, angsthaas, beer op de weg of olifant in een porseleinkast; hele dierentuinen komen voorbij als het gaat om ruimte innemen. Welk deel of, in dit geval, welk dier in jezelf mag jij temmen of juist aanmoedigen?

 

 

Ik hoor de mensen om mij heen praten over corona. Politici, mensen op social media, de man voor mij bij de kassa… Ondanks dat er weer wat beweging lijkt te komen in ons dagelijks leven, is het nog steeds het meest gebruikte woord, Corona. Ik herken de woorden die in één adem met Corona worden genoemd, de woorden als ‘wennen’, ‘nieuwe balans vinden’ en ook steeds vaker ‘saai’.

De afgelopen weken heb ik regelmatig de tijd gehad om stil te zijn. In die stilte voel ik verdriet op komen. We hebben met elkaar zoveel gesproken over dit virus, het aantal zieken, het aantal sterfgevallen, de maatregelen en de heftigheid ervan… Ik denk aan alle ondernemers die de gevolgen van dit virus nooit zullen vergeten. Ik denk aan de enorme toename van armoede in zoveel landen. Een toename die meer sterfte tot gevolg zal hebben dan dat het Coronavirus straks heeft gedaan. En daar word ik vervolgens weer stil van…

Ik voel de kwetsbaarheid van het leven en tegelijkertijd de kracht. Ik hoor de angst voor de dood en zie tegelijkertijd dat dood onlosmakelijk hoort bij leven. Ik vraag me af of Corona onze visie op leven en dood zal veranderen. Op individueel niveau, maar ook op grotere schaal. Is het vreemd als ik de woorden kwaliteit en kwantiteit er ‘even’ ingooi? We lijken massaal te ‘ontspullen’ in deze tijd. Maar wat doen we met onze kwaliteit van leven? Zet de huidige onrust ons aan het denken over wat belangrijk voor ons is? Over wat jouw pad is of kan zijn? Over volheid van leven?

Ik word stil en ik hoop het… Ik hoop dat deze vragen meer ruimte krijgen. Ik hoop dat dat is wat Corona onder andere achter laat. Niet alleen de angst, maar vooral de honger naar leven. Echt leven. Leven in volheid.

Op de fiets van mijn werk naar huis denk ik na over de uitspraak ‘Wat je aandacht geeft, groeit’. Het is een uitspraak die ik vaak en graag gebruik. Als je ergens naartoe wilt, moet je datgene aandacht geven wat je helpt om daar te komen. En toch, vandaag wringt deze uitspraak, laat hij me niet los.

Ik heb een online-consult met één van mijn cliënten. Hij heeft juist de ‘waarheid’ van deze stelling ontdekt. Hoe meer hij ontdekt wat zijn kwaliteiten en competenties zijn, hoe meer hij erin gaat geloven. Hij zit rechterop, de energie spat van het beeldscherm af. Hij heeft zijn focus verlegd van frustratie en teleurstelling naar zijn kwaliteiten, zijn mogelijkheden en zijn verlangens...

‘Wat je aandacht geeft, groeit!’

Hij is er het levende bewijs van.

Waarom dan toch die twijfel over deze uitspraak? Hoe zit het als je een tegenovergestelde ontdekking doet, zoals bij een andere cliënt het geval was? Jarenlang geloofde ze erin dat alles goed zou komen door hard te werken. Totdat ze een burn-out kreeg. En wat bleek? Juist door aandacht te hebben voor haar verdriet en frustratie, nam de spanning niet toe, maar juist af! Ze stopte het niet meer weg, maar gaf het aandacht. Zo ontstond er weer ontspanning en meer ruimte voor haar passie.

Daarom pleit ik voor een herziene versie van deze veel gebruikte uitspraak: ‘Alles wat je de juiste aandacht geeft, helpt je te groeien.’

Buiten je comfortzone gaan is iets waar mijn cliënten dagelijks toe uitgedaagd worden. Als je mij vraagt wanneer ik zelf echt buiten mijn comfortzone ging, dan weet ik het antwoord meteen. In 2011 beklom ik de Mont Ventoux met een geleende, knalgele wielrenfiets. De voorbereiding, de spanning, ik herinner me alles nog levendig.

Misschien klinkt het raar, maar met het schrijven en posten van mijn eigen blogs ervaar ik dezelfde soort spanning. Met coachen, trainen, spiegelen en doorvragen zit ik heerlijk in mijn comfortzone. Met schrijven en online zichtbaar zijn bevind ik me toch echt in mijn stretchzone. Waarom? Omdat ik het spannend vind om mijn hersenspinsels en inzichten te delen met anderen. Waarom? Omdat ik bang ben dat ze niet interessant of relevant genoeg zijn.

Mijn verlangen is om jou te helpen om je eigen kracht tevoorschijn te geloven. Leren geloven in jezelf en keuzes maken op het gebied van werk die echt bij jou passen. Dat is mijn verlangen, dat is waar mijn toegevoegde waarde ligt, voor jou en voor organisaties. Maar hoe toon je die toegevoegde waarde, helemaal in deze tijd, waarin we genoodzaakt zijn om zoveel mogelijk digitaal te doen? Inderdaad, door naar mijn eigen stretchzone te gaan, te ervaren wat mijn cliënten ervaren, het voldane gevoel op te roepen na de beklimming van de Ventoux … én door straks op de knop ‘posten’ te drukken.

 

De wereld geeft ons prachtige beelden om van te genieten en zo nu en dan probeer ik deze beelden doormiddel van fotografie vast te leggen. Vakanties, wandelingen, dagelijkse taferelen en mijn werkzaamheden in Kenia lenen zich hier prima voor. Plaatjes gevangen, om vervolgens te vaak alleen zichtbaar te blijven voor mij en de harde schijf van mijn laptop. Te weinig bekeken, te weinig vertellend.

Een aantal plaatjes heb ik bevrijd van deze harde schijf. Klaar om door jou en jouw coachees bekeken te worden. Klaar om jouw en mijn coachees te helpen iets bij hen los te maken, woorden, een gevoel, een verlangen een verhaal…

Het setje bestaat uit 55 foto’s met allemaal een afdruk van twee handen op de achterkant. Voor mij is deze foto een symbool geworden van woorden die voor mij centraal staan in coaching: verbinding, samen en over grenzen heen.

Prijs: €36,30 incl. btw